واقعا چه فرقي ميكند بين بي پولي براي خريد  و نبودن چيزي براي خريدن كه در هر دو حالت ما ناتوانيم و يك طرف ماجرا كم است.
گفت هرچه در دارم را پاي خريد كتاب دادم.شده ام مثل صادق هدايت.كاش همه ميشديم مثل او...او هدايت شده بود .
فكر را راحت تر از شكم ميتوان پروراند.اما چه كنيم كه لذت خوردن و ريدن از پرورش فكر بيشتر به جانمان چسبيده.نداشته هاي جسممان بيشتر رخ مينماياند.

در دوراني زندگي ميكنم كه خيلي چيز ها كم است. گويي كه اگر بود هم باز چيز هاي ديگري نبودش حس ميشد.اين رسم زندگي توله هاي چموش آدم و حواست.